Kwestia urlopu wychowawczego w Niemczech

Bardzo często wyjazd do pracy w Niemczech kończy się przeniesieniem pracownika i jego ewentualnej rodziny na stałe do tego kraju. Mieszkając na stałe w Niemczech i pracując tam na legalnym stanowisku musimy liczyć z wszelkimi przepisami niemieckiego prawa pracy.

Wiadomo, iż praca nie pochłania całego naszego życia. Poza nią istnieje wiele ważnych, czasami nawet ważniejszych niż praca, wartości, np. zdrowie, rodzina. Dla wielu z nas szczególnie ta ostatnia wartość jest cenna. Dlatego też każda polska rodzina planująca wyjazd do pracy do Niemiec, a z czasem nawet przeniesienie się na stałe do tego kraju, powinna zainteresować istotna kwestią w niemieckim prawie pracy, jaką jest urlop wychowawczy. Oto kilka cennych informacji.
Każdy rodzic będący pracownikiem ma prawo po narodzinach dziecka do tzw. urlopu wychowawczego (po niemiecku Elternzeit). Prawo to przysługuje obojgu z rodziców, zarówno matce, jak i ojcu. Każde w nich może wykorzystać ten urlop w dogodnym dla nich czasie, obojętnie czy postanowią pójść na taki urlop razem w tym samy czasie, czy też osobno w różnych porach. Wybór terminu jest w tym wypadku dowolny.

Urlop wychowawczy w Niemczech przysługuje wszystkim rodzicom aż do momentu ukończenia 3-go roku życie dziecka. Przysługujący każdej młodej matce czas okresu ochronnego trwający przez 8 tygodni po porodzie zaliczany jest na poczet urlopu wychowawczego. Oznacza to, iż każda pracująca matka może pójść na urlop wychowawczy dopiero po upływie 8 tygodni od porodu, natomiast każdy pracujący ojciec może skorzystać z urlopu wychowawczego już od pierwszego dnia po narodzinach dziecka. Rodzice sami mogą zdecydować, w jaki sposób chcą wykorzystać przysługujący im 3-letni okres urlopu wychowawczego. Istnieje możliwość podzielenia urlopu wychowawczego przez pracownika na dwie części, jednak jest to dopuszczalne tylko i wyłącznie za zgodą pracodawcy.

Teraz przyjrzyjmy się dokładnie wszelkim kwestią formalnym, których należy dopełnić, aby udać się na tego typu urlop. A więc, każdy pracownik chcący skorzystać z urlopu wychowawczego musi złożyć pisemny wniosek o jego udzielenie w terminie co najmniej 7 tygodni przed planowanym rozpoczęciem urlopu oraz również określić w nim, w jakim wymiarze chce wykorzystać dany urlop przez okres pierwszych dwóch lat życia dziecka. Widzimy więc, iż już przy samej decyzji o wykorzystaniu urlopu wychowawczego pracownik musi zastanowić się, jak będzie on wyglądał przez pierwsze dwa lata. Jeśli pracownik zdecyduje się na wzięcie urlopu wychowawczego wstępnie, na przykład tylko do czasu ukończenia pierwszego roku życia dziecka, deklaruje się tym samym, iż w okresie drugiego roku życia potomka nie wykorzysta urlopu wychowawczego. Jest to bardzo wiążąca decyzja, ponieważ nawet w sytuacji, kiedy rodzic jeszcze przez skończeniem pierwszego roku życia dziecka wyrazi chęć na dalsze przebywanie na urlopie, jego wniosek zostanie prawnie odrzucony, gdyż zgodnie w ustawą nie będzie już mu taki urlop przysługiwać. Jedyną możliwością na wykorzystanie pozostałej części tego urlopu jest w takiej sytuacji decyzja o pójściu na urlop wychowawczy w okresie pomiędzy drugim, a trzecim rokiem dziecka. Przepis ten został wprowadzony w życie, aby umożliwić pracodawcy kadrowe planowanie w okresie pierwszych dwóch lat po narodzinach dziecka w rodzinie pracowniczej.

Ważną informacją w tym temacie jest również to, iż niemiecki pracodawca nie ma żadnego prawa do odrzucenia złożonego przez pracownika wniosku o wykorzystanie urlopu wychowawczego. Żadne decyzje, ani przyzwolenia ze strony pracodawcy nie są w takiej sytuacji potrzebne. Jeżeli tylko spełnione są wszystkie warunki do przydzielenia takiego urlopu, pracownik automatycznie nabywa prawo do wykorzystania urlopu wychowawczego.

Dodatkowym udogodnieniem dla wszystkich pracujących rodziców przebywających na urlopie wychowawczym jest zakaz wypowiedzenia umowy o pracę w zaistniałej sytuacji. Wszyscy pracownicy korzystający z takiego urlopu są ustawowo chronieni przed złożeniem im wypowiedzenia o pracę. Zasada ta obowiązuje już od momentu wniesienia wniosku o przyznanie urlopu, aż do czasu jego zakończenia. Bardzo często zdarza się tak, iż w przypadkach restrukturyzacji przedsiębiorstwa zatrudnieni w nim pracownicy mający dzieci poniżej 3-go roku życia celowo decydują się na wykorzystanie urlopu wychowawczego, aby w ten sposób uniknąć teoretycznie grożącego im zwolnienia. W sytuacji takiej pracownik ten jest chroniony przed wypowiedzeniem, nawet jeśli wcześniej pracodawca myślał o jego zwolnieniu. Ponieważ okres urlopu wychowawczego może trwać nawet do 3 lat, istnieją duże szanse, iż przejściowe kłopoty firmy zostaną zażegnane, a po powrocie stanowisko pracownika nie będzie w żaden sposób zagrożone.

Dodatkowym autem urlopu wychowawczego jest zasiłek dla rodziców, tzw. Elterngeld, przysługujący z tytułu przebywania na takim urlopie oraz możliwość wykonywania pracy na niepełny etat u dotychczasowego lub innego pracodawcy.

Podsumowując, widzimy, iż niemieckie przedsiębiorstwa dbają o młodych rodziców, zarówno o matki, jak i ojców. Poza samą możliwością skorzystania z takiego rodzaju urlopu niemieckie praco pracy oferuje także dodatkowe regulacje, które mają na celu uatrakcyjnienie urlopu wychowawczego oraz zachęcenie pracowników do powiększania swoich rodzin.

Bardzo często wyjazd do pracy w Niemczech kończy się przeniesieniem pracownika i jego ewentualnej rodziny na stałe do tego kraju. Mieszkając na stałe w Niemczech i pracując tam na legalnym stanowisku musimy liczyć z wszelkimi przepisami niemieckiego prawa pracy. Wiadomo, iż praca nie pochłania całego naszego życia.

Poza nią istnieje wiele ważnych, czasami nawet ważniejszych niż praca, wartości, np. zdrowie, rodzina. Dla wielu z nas szczególnie ta ostatnia wartość jest cenna. Dlatego też każda polska rodzina planująca wyjazd do pracy do Niemiec, a z czasem nawet przeniesienie się na stałe do tego kraju, powinna zainteresować istotna kwestią w niemieckim prawie pracy, jaką jest urlop wychowawczy. Oto kilka cennych informacji. Każdy rodzic będący pracownikiem ma prawo po narodzinach dziecka do tzw. urlopu wychowawczego (po niemiecku Elternzeit). Prawo to przysługuje obojgu z rodziców, zarówno matce, jak i ojcu. Każde w nich może wykorzystać ten urlop w dogodnym dla nich czasie, obojętnie czy postanowią pójść na taki urlop razem w tym samy czasie, czy też osobno w różnych porach. Wybór terminu jest w tym wypadku dowolny. Urlop wychowawczy w Niemczech przysługuje wszystkim rodzicom aż do momentu ukończenia 3-go roku życie dziecka. Przysługujący każdej młodej matce czas okresu ochronnego trwający przez 8 tygodni po porodzie zaliczany jest na poczet urlopu wychowawczego. Oznacza to, iż każda pracująca matka może pójść na urlop wychowawczy dopiero po upływie 8 tygodni od porodu, natomiast każdy pracujący ojciec może skorzystać z urlopu wychowawczego już od pierwszego dnia po narodzinach dziecka. Rodzice sami mogą zdecydować, w jaki sposób chcą wykorzystać przysługujący im 3-letni okres urlopu wychowawczego. Istnieje możliwość podzielenia urlopu wychowawczego przez pracownika na dwie części, jednak jest to dopuszczalne tylko i wyłącznie za zgodą pracodawcy. Teraz przyjrzyjmy się dokładnie wszelkim kwestią formalnym, których należy dopełnić, aby udać się na tego typu urlop. A więc, każdy pracownik chcący skorzystać z urlopu wychowawczego musi złożyć pisemny wniosek o jego udzielenie w terminie co najmniej 7 tygodni przed planowanym rozpoczęciem urlopu oraz również określić w nim, w jakim wymiarze chce wykorzystać dany urlop przez okres pierwszych dwóch lat życia dziecka. Widzimy więc, iż już przy samej decyzji o wykorzystaniu urlopu wychowawczego pracownik musi zastanowić się, jak będzie on wyglądał przez pierwsze dwa lata. Jeśli pracownik zdecyduje się na wzięcie urlopu wychowawczego wstępnie, na przykład tylko do czasu ukończenia pierwszego roku życia dziecka, deklaruje się tym samym, iż w okresie drugiego roku życia potomka nie wykorzysta urlopu wychowawczego. Jest to bardzo wiążąca decyzja, ponieważ nawet w sytuacji, kiedy rodzic jeszcze przez skończeniem pierwszego roku życia dziecka wyrazi chęć na dalsze przebywanie na urlopie, jego wniosek zostanie prawnie odrzucony, gdyż zgodnie w ustawą nie będzie już mu taki urlop przysługiwać. Jedyną możliwością na wykorzystanie pozostałej części tego urlopu jest w takiej sytuacji decyzja o pójściu na urlop wychowawczy w okresie pomiędzy drugim, a trzecim rokiem dziecka. Przepis ten został wprowadzony w życie, aby umożliwić pracodawcy kadrowe planowanie w okresie pierwszych dwóch lat po narodzinach dziecka w rodzinie pracowniczej. Ważną informacją w tym temacie jest również to, iż niemiecki pracodawca nie ma żadnego prawa do odrzucenia złożonego przez pracownika wniosku o wykorzystanie urlopu wychowawczego. Żadne decyzje, ani przyzwolenia ze strony pracodawcy nie są w takiej sytuacji potrzebne. Jeżeli tylko spełnione są wszystkie warunki do przydzielenia takiego urlopu, pracownik automatycznie nabywa prawo do wykorzystania urlopu wychowawczego. Dodatkowym udogodnieniem dla wszystkich pracujących rodziców przebywających na urlopie wychowawczym jest zakaz wypowiedzenia umowy o pracę w zaistniałej sytuacji. Wszyscy pracownicy korzystający z takiego urlopu są ustawowo chronieni przed złożeniem im wypowiedzenia o pracę. Zasada ta obowiązuje już od momentu wniesienia wniosku o przyznanie urlopu, aż do czasu jego zakończenia. Bardzo często zdarza się tak, iż w przypadkach restrukturyzacji przedsiębiorstwa zatrudnieni w nim pracownicy mający dzieci poniżej 3-go roku życia celowo decydują się na wykorzystanie urlopu wychowawczego, aby w ten sposób uniknąć teoretycznie grożącego im zwolnienia. W sytuacji takiej pracownik ten jest chroniony przed wypowiedzeniem, nawet jeśli wcześniej pracodawca myślał o jego zwolnieniu. Ponieważ okres urlopu wychowawczego może trwać nawet do 3 lat, istnieją duże szanse, iż przejściowe kłopoty firmy zostaną zażegnane, a po powrocie stanowisko pracownika nie będzie w żaden sposób zagrożone. Dodatkowym autem urlopu wychowawczego jest zasiłek dla rodziców, tzw. Elterngeld, przysługujący z tytułu przebywania na takim urlopie oraz możliwość wykonywania pracy na niepełny etat u dotychczasowego lub innego pracodawcy. Podsumowując, widzimy, iż niemieckie przedsiębiorstwa dbają o młodych rodziców, zarówno o matki, jak i ojców. Poza samą możliwością skorzystania z takiego rodzaju urlopu niemieckie praco pracy oferuje także dodatkowe regulacje, które mają na celu uatrakcyjnienie urlopu wychowawczego oraz zachęcenie pracowników do powiększania swoich rodzin.

Ankieta

Czy chcesz pracować w Niemczech?: